Blog
1815
paged,page-template,page-template-blog-large-image,page-template-blog-large-image-php,page,page-id-1815,page-parent,paged-2,page-paged-2,stockholm-core-2.3,select-theme-ver-8.9,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_menu_,wpb-js-composer js-comp-ver-6.7.0,vc_responsive

Storia d’Arte, Letteratura, Cultura e Cucina!

 

Leuk dat u er bent en welkom op mijn Blogpagina!

Hier deel ik met veel plezier mijn artikelen over Italiaanse taal en cultuur, kunst, literatuur en gastronomie. U vindt hier regelmatig nieuwe updates over Italiaanse ervaringen en Italië-inspiratie voor uw volgende reisbestemming of om lekker thuis van tevoren van te genieten. Alle artikelen staan overzichtelijk ingedeeld naar onderwerp in het navigatiemenu:

Art – Boeken – Reizen – Recepten

Zo kunt u makkelijk vinden wat u zoekt!

Buon divertimento!

La ricetta di Anna Maria: cotechino e lenticchie

Recept voor cotechino e lenticchie van Anna Maria

Ingrediënten:

  • 300 gram linzen
  • 100 gram blokjes pancetta of ontbijtspek
  • 3 stengels bleekselderij
  • 3 wortels
  • 2 laurierblaadjes
  • 1 ui
  • olijfolie extra vergine
  • peper en zout
  • 1 liter runderbouillon
  • tomatensaus, zelf maken met een uitje, knoflook, tomaten, tomatenpuree, beetje bouillon, oregano en basilicum of kant en klaar kopen, zoals de salsa pomodori van Burgio
  • 1 cotechino van 500 gram, bestellen via internet of bij de Italiaanse speciaalzaak. Kun je deze niet krijgen dan kun je ook saucijzen gebruiken van goede kwaliteit en lekker gekruid. Vers duurt de bereiding van de cotechino enige uren, voorgekookt is het product sneller klaar.

 

Zo maak je het:

Voor je begint:

Linzen moet je minsten 12 uur laten weken en daarna goed afspoelen met lauw warm water voor gebruik. Je kunt het jezelf natuurlijk ook makkelijker maken en kiezen voor een pakje Italiaanse linzen zoals de lenticchie di Castelluccio di Norcia bijvoorbeeld die ook van goede kwaliteit zijn en die je niet hoeft te weken

De ui, wortel en bleekselderij zo klein mogelijk snijden. In een grote koekenpan twee eetlepels olijfolie verhitten en hierin de pancettablokjes aanbraden, vervolgens het ui-wortel-bleekselderijmengsel toevoegen en samen zachtjes laten smoren. De linzen toevoegen, omroeren wat peper toevoegen.

Pas op met zout dat kun je later naar smaak toevoegen. Zoveel tomatensaus erbij gieten als nodig en langzaam aan ook de bouillon, zachtjes omroeren tot een smeuïge massa. De linzen circa een half uur laten sudderen op zacht vuur, of net zolang tot de linzen gaar zijn. Regelmatig onder kooktijd controleren zodat de linzen niet uitdrogen, desnoods wat bouillon bijvoegen.

De voorgekookte cotechino volgens aanwijzing op de verpakking zachtjes opwarmen, meestal zo’n minuut of 30-40. Verpakking open knippen en het vet eruit laten lopen. Wanneer de linzen klaar zijn, de cotechino in plakken snijden en op een bedje van de linzen serveren.

 

foto lenticchie: https://www.cortilia.it/prodotti/lenticchie-di-castelluccio-di-norcia-igp_286PROD1018

foto cotechino: https://salumipasini.com/

Ricetta: AM.

Vertaling: Louise Helsloot MA – De Italiaanse Culturele Salon © 2020

Buon anno nuovo!

Oudejaarsavond is in het Italiaans: La vigilia di Capodanno (letterlijk: de avond voor Nieuwjaarsdag) maar wordt ook La notte di San Silvestro, de nacht van Sint Sylvester genoemd, waarom eigenlijk?

 

De Heilige Sylvester is paus geweest van 314 tot 335 na Chr. tijdens de heerschappij van de Romeinse keizer Constantijn de Grote ( 272-337). Nadat Sylvester de keizer van lepra zou hebben genezen schenkt Constantijn hem uit dankbaarheid het wereldlijk gezag over het westelijk gedeelte van het Romeinse Rijk, waardoor deze naast geestelijk leider, ook wereldlijk vorst wordt. Deze schenking is vastgelegd in de Donatio Constantini, een oorkonde die later vervalst bleek.

Dat het om een vervalsing gaat wordt algemeen aangenomen doordat uit het onderzoek van de Italiaanse humanist en filoloog Lorenzo Valla (ca.1405-1457), de Falso credita et ementia Constantini Donatione declamatio bleek dat bepaalde termen zoals die in de Donatio voorkwamen niet pasten bij de historische context waarin het document geschreven is.

Het heeft nog tot in de negentiende eeuw geduurd voordat ook de Katholieke kerk erkende dat het document niet authentiek was en het grondgebied van de paus beperkt werd tot Rome en Vaticaanstad.

 

 

In de Santo Quattro Coronati kerk in Rome zijn in de San Silverster kapel uit 1246 fresco’s te bewonderen waarop Constantijn een tiara schenkt aan Sylvester waarmee de Donatio Constantini beeldend wordt uitgedrukt. Sint Silvester is de patroonheilige van het nieuwe jaar en zijn feestdag vieren de Katholieken op 31 december.

 

Het vieren van de laatste dag van het jaar doen Italianen net als wij ook het liefst met familie en vrienden maar vooral met lekker samen eten!

Of je het nu in kleine kring viert of enorm uitpakt, bij Il cenone di Capodanno, het grote Oudejaarsdiner, horen volgens traditie een paar typische Italiaanse gebruiken en gerechten.

 

Wat echt niet mag ontbreken zijn cotechino e lenticchie, gekruide varkensworst met linzen. Dit gerecht behoort tot het culinair patrimonium van steden als Ferrara, Bologna, Reggio Emilia, Parma en Piacenza maar wordt ook in andere delen van Italië op 31 december met smaak gegeten. Al in de tijd van de Romeinen werden linzen gezien als teken van voorspoed. Volgens de traditie gaf men elkaar leren zakjes gevuld met linzen cadeau met de wens dat deze in geldstukken zouden veranderen. Wanneer je linzen, die door hun goudbruine kleur wel wat lijken op geldstukken, kookt, nemen ze ook nog in volume toe, een voorbode van toenemende rijkdom. De oudejaarsschotel Cotechino e lenticchie met de linzen die er als muntstukken omheen worden geserveerd staat dan ook voor fortuna e prosperità per l’anno nuovo, succes en welvaart voor het nieuwe jaar.

Een familiebedrijf dat al sinds generaties volgens traditionele recepten salami en cotechino produceert is Salumi Pasini waar je deze typische Italiaanse producten op de webshop kunt vinden https://salumipasini.com/

In Nederland kun je de originele cotechino kopen bij Pomino Italiaanse delicatessen Leiden https://www.italiaansedelicatessen.com/ of bij Appetito in Amsterdam: https://shop.appetito.eu/catalogsearch/result/?q=cotechino

Heb je na het lezen hierover zin gekregen om deze Italiaanse Capodanno schotel zelf eens te maken, het recept van Anna Maria vind je op mijn website in de categorie receptenhttps://www.deitaliaanseculturelesalon.nl/recepten/la-ricetta-di-anna-maria-cotechino-e-lenticchie/

 

Op de mooi versierde tafel voor het Cenone zien we ook melagrane, granaatappels en mandjes met noci, walnoten en frutta secca, gedroogde vruchten als symbolen voor levensenergie, vruchtbaarheid en geluk, terwijl chicchi di riso, rijstkorrels en uve, druiven staan voor rijkdom en overvloed. Er is zelfs un famoso detto, een bekend gezegde: chi mangia uva a capodanno conta quattrini tutto l’anno”, dat zoiets betekent als: wie een druif eet op Nieuwjaarsdag kan het hele jaar muntjes tellen, zit dus goed bij kas. Volgens de traditie moet je daarom precies op het slaan van de klok om middernacht wanneer de klok twaalf keer slaat een druif eten voor elke maand van het komende nieuwe jaar.

 

Daarnaast is de kleur rosso, rood belangrijk op Oudejaarsavond. Peperoncini, rode pepers, staan voor een gunstig levenslot en worden verwerkt in tafelstukken gebruikt om de tafel te versieren.

Mannen schenken hun geliefde della biancheria intima rossa, rode lingerie en vrouwen hem mutande da uomo in rosso, een rode onderbroek omdat de kleur staat voor passie en fertiliteit in het nieuwe jaar. Stellen die graag een baby willen verwachten doen mee aan deze traditie.

Let op: zelf aantrekken helpt niet, het werkt alleen wanneer je het exclusief cadeau hebt gekregen!

 

Nu ben je helemaal klaar voor het Italiaanse Veglione di San Silvestro, het grote oudejaarsbal, een feest dat de hele oudejaarsnacht duurt, tenzij je teveel hebt gegeten natuurlijk…

 

 

 

 

 

 

 

 

http://www.hs-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lspost08/DonatioConstantini/don_text.html

https://history.hanover.edu/texts/vallapart1.html

foto San Silvestro: unknown medieval artist in Rome, Public domain, via Wikimedia Commons, https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/bc/Sylvester_I_and_Constantine.jpg

foto cotechino: https://salumipasini.com/

foto peperoncino: LH © 2020

Tekst Louise Helsloot MA – De Italiaanse Culturele Salon © 2020

Louise’s Liguria tip 7: la Via antica Iulia Augusta

Tussen Albenga en Alassio ligt langs de kustlijn een wandelpad dat oorspronkelijk stamt uit de tijd van de Romeinen: de Via antica Iulia Augusta. Aangelegd op bevel van de Romeinse keizer Julius Augustus in 13 voor Chr., maakt het pad dat Rome met Gallië heeft verbonden deel uit van het cultureel erfgoed van Liguria.

 

Dit is echt een attività da non perdere, een activiteit die je naar mijn idee niet zou mogen missen wanneer je in het prachtige gebied van de Riviera dei Fiori bent! Trek dus je wandelschoenen aan, neem voldoende water en de fotocamera mee en ga genieten van deze ongeveer 12 km. lange tocht die je de mooiste panoramische uitzichten biedt.

 

Wij zijn deze route gestart vanuit de Via Calogero in Albenga. De wandelroute wordt door borden aangegeven maar daar moet je wel even goed naar zoeken midden in deze woonwijk. Vanaf dat punt loop je omhoog en al snel strekt het pad zich voor je uit en vervolg je de tocht over keistenen omringd door mediterrane vegetatie als cipressen en eucalyptus, citroen en olijf.

Al vrij snel kom je bij een archeologische site waar de resten van een Romeins amfitheater en begraafplaats met zeven rouwkamers te zien zijn. Op informatieborden wordt uitleg gegeven over de geschiedenis van deze vondsten. Naast het Italiaans is de tekst ook in het Engels te lezen.

 

 

Hoe hoger je in de heuvels komt hoe meer doorkijkjes er zijn met een fantastisch uitzicht op de zee. Maak af en toe een stop en voel hier de stilte die alleen wordt onderbroken door het rumoer van de krekels…

 

Je bent nu ongeveer halverwege de wandeling en vanaf hier kun je het Isola gallinara zien liggen. Wanneer je goed kijkt heeft het eiland de vorm van een schildpad waardoor het door de inwoners van Albenga La Tartaruga genoemd wordt. In de zee rond dit eiland zijn amfora’s opgedoken uit de resten van een Romeins schip. De vondsten kun je bewonderen in het Museo navale dat is te vinden in het Palazzo peloso cipolla in Albenga.

 

Aan het einde van de wandeling kom je uit bij het kerkje van Santa Croce dat voor het eerst genoemd wordt in een schrijven van paus Alexander III in 1169 als behorend bij het klooster van de Benedictijnen op het Isola gallinara.

 

 

 

 

 

Wanneer je de eerste huizen van Alassio nadert verandert het pad in een geasfalteerde weg en stralen de kleuren van oleanders en bougainville je tegemoet.

Tijd voor een welverdiend drankje op een van de terrasjes in het kleurrijke Alassio!

 

 

 

 

https://www.scoprialbenga.it/via-iulia-augusta.htmhttp://www.comune.albenga.sv.it/

http://www.comune.albenga.sv.it/

Foto’s PW © 2018

Tekst Louise Helsloot MA – De Italiaanse Culturele Salon © 2020

Lo stufato, piatto tipico della cucina italiana

Italianen hebben net als de meesten van ons ook van die levendige herinneringen aan een thuiskomst waarbij de heerlijke geur van een stoofpot op het vuur je tegemoetkomt.

Een stufato is een stoofschotel die langzaam gegaard wordt in een afgedekte pan. Het woord stufato komt van het woord stufa, dat kachel betekent en verwijst naar de tijd waarin in de kachels nog hout of steenkool werd verbrand om de boerenhuizen te verwarmen. De stufa had naast het verwarmen van het huis ook een tweede functie, die van fornuis.

In grote terracotta of gietijzeren pannen die erop werden geplaatst konden diverse stoofschotels die met aardappels, brood of bonen werden gegeten langzaam urenlang garen terwijl de contadina, de boerin, ondertussen haar andere werk in en om het huis kon doen.

 

Voor een geslaagde stufato di carne, stoofschotel met vlees, is natuurlijk in eerste instantie het soort vlees dat je kiest belangrijk.

Voor de Stuffou Ligure (stuffou is dialect voor stufato), de variant uit Liguria bijvoorbeeld, wordt doorgaans lamsvlees of rundvlees gekozen maar een stufato di carne kan ook worden bereid met wild zoals hertenvlees, wild zwijn of konijn. Ook worden stoofschotels gemaakt met vis of op vegetarische basis, veel groenten zoals courgettes, kool, bonen, venkel kun je immers heel goed stoven. Je kunt er daarnaast voor kiezen om erwtjes, wortelen, champignons, aubergine of zelfs artisjokken aan jouw stoofpot toe te voegen, net wat je maar lekker vindt.

 

Waar moet je aan denken wanneer je dit gerecht wilt gaan maken?

 

Voor een basis stufato di carne kies je het best rundersukade dat gekenmerkt wordt door de zeen die er doorheen loopt waardoor het na het stoven botermals wordt van textuur.

Maak kleine blokjes van maximaal 2,5 cm of vraag van tevoren aan de slager of wildhandelaar om het voor jou in deze afmetingen te snijden.

 

Ook het materiaal waarin je de stoofschotel kookt maakt het verschil. Kies voor een grote braadpan of casserole waarin je alles een paar uur kunt laten garen dan lukt jouw stoofschotel altijd…

 

Koop een mezzaluna (hakmes in de vorm van een half maantje ( luna = maan) om verse kruiden te hakken, dat gaat zoveel makkelijker en je behoudt de aroma’s.

Ik heb er een die ik al jaren gebruik en gekocht heb in Verona bij Soufflé, de fantastische kookwinkel van mijn vriendin Patrizia Messina in het centrum van Verona https://www.facebook.com/Souffle-374767309270804/

Misschien een leuk idee voor een volgende stedentrip?

 

Terug naar onze essentials:

De tijd die je eraan besteedt. Je moet voor deze schotel geen haast hebben. Wanneer je hem een dag van tevoren maakt kunnen alle aroma’s goed intrekken en dat smaakt natuurlijk super lekker wanneer je hem de volgende dag op tafel zet!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit heb je nodig voor een heerlijke stufato di manzo, stoofpot met sukaderundvlees:

 

Voor 4 personen:

500 gram vlees in blokjes van 2,5 bij 2,5cm, heb je grote eters koop dan iets meer.

(afmeting van de blokjes zeker niet kleiner snijden want het vlees slinkt bij bereiding)

1 teen knoflook

1 ui

4 wortels

2 takjes rozemarijn

Een handjevol tijm

2 laurierblaadjes

1 flinke eetlepel tomatenpuree 

200 ml runderbouillon

½ liter rode wijn.

(Soms kiezen chefs witte wijn voor een stufato, maar zelf kies ik voor bij rundvlees liever voor rood).

stuk of 4 aardappels afhankelijk van de grootte

zout en peper

olijfolie

boter

bloem

 

Haal het vlees op tijd uit de ijskast en laat het op temperatuur komen alvorens je het bakt, minstens een half uur. Bestrooi met peper en zout en haal luchtig door de bloem.

 

Maak 1/5 liter bouillon van 1 selderiestengel, 1 wortel, 1 ui die je 30 minuten laat koken.

 

Ui snijden en kruiden hakken behalve de laurierblaadjes

 

4 aardappels in kleine blokjes hakken

 

Wortels schoonmaken en in stukjes snijden.

 

Verwarm op hoog vuur in de braadpan een flinke scheut olijfolie en voeg een klontje roomboter toe. Wanneer het niet meer bruist voeg je de blokjes sukaderundvlees toe.

Goed rondom goudbruin aanbraden. Is jouw pan niet groot genoeg, doe dit dan in porties, zodat alle blokjes egaal kleuren.

Zet het vuur zachter en voeg de knoflook, de gesneden ui en de kruiden toe, roer door met houten spatel, even laten doorgaren.

 

Tomatenpuree toevoegen.

Voeg de rode wijn toe en zoveel bouillon als nodig is om het vlees net onder te laten staan.

 

Voeg de wortel en de aardappelstukjes toe en de laurierblaadjes.

 

 

Laat de stoofschotel minstens 3 uur stoven op een minimaal vuur, of op een plaatje. Wel of geen deksel erop, daarover verschillen de meningen. Dit hangt ook af van de grootte van jouw braadpan. Deksel op de pan is goed om de aroma’s goed in het gerecht te laten trekken maar je wilt wel dat het wat indikt dus je moet echt af en toe even checken.

Blijft het geheel te vloeibaar? In dat geval de deksel schuin openzetten. Dikt de saus teveel in voeg dan wat extra bouillon toe.

Heel belangrijk is dat het hele stoofproces niet te hard gaat, het vlees mag nooit koken maar suddert zachtjes gaar.

Bedenk dat geduld het succes is van deze cottura lenta! dit langzame kookproces.

Buon appetito!

 

Copyright en foto’s Louise Helsloot MA – De Italiaanse Culturele Salon © 2020

Louise’s Liguria tip 6: Albenga città delle torri

 

Albenga is echt zo’n gemoedelijke badplaats waar de Italianen zelf ook graag met hun familie verblijven om vakanties te vieren.

Non è cosa sorprendente! Ofwel: dat is niet verwonderlijk! Om te beginnen vind je er een gezellige boulevard met diverse bagni waar je ligstoelen met parasols kunt huren en vers gevangen vis kunt eten in de bijbehorende strandtentjes. In het mooie centro storico kun je struinen in de vele gezellige winkeltjes, met mode, schoenen of antiek.  Naast een goede slager en een viswinkel,  kun je hier ook voor verse groente, fruit of olijfolie terecht. ’s Ochtends koop je een krantje bij de lokale boekenstal en drink je een cappuccino op het terras van het bakkertje om de hoek of aan zee.

 

Je proeft in Albenga nog de grandeur van vervlogen tijden, juist die combinatie van historie en de hierboven beschreven ongedwongenheid maakt Albeng zo bijzonder. Flaneer eens door de mooie, door oude platanen omgeven lanen en bewonder de klassieke villa’s met hun gietijzeren hekken. Snuif de geur op van de bougainville die haar zoete geur verspreidt wanneer je jouw Italiaanse avond- passeggiata – wandeling maakt.

 

Ook op het gebied van theater wordt er in Albenga regelmatig iets georganiseerd, zoals een lezingenserie Lectura Dantis over de verzen van Dante Alighieri en worden er op het mooie Piazza dei Leoni in de zomer jazzavonden en popfestivals georganiseerd waarvan heerlijk buiten wordt genoten.

 

In deze Città delle Torri, Stad van de Torens, zoals Albenga wel wordt genoemd, is ook aan culturele bezienswaardigheden geen gebrek.

In het Museo Navale Romano en het Museo Civico Ingauno beiden gevestigd in het Palazzo Pelosos Cepolla, een paleis uit de vijftiende eeuw, zijn amforen te zien uit de eerste eeuw voor Chr. Deze wijnamforen uit een antiek Romeins vrachtschip heeft men in 1951 gevonden op de bodem rond het Isola Gallinara. Ook zijn er terracotta vazen en wijnvaten te zien uit een Romeins schip dat bij Diano Marina is gevonden. Het Museo Civico Ingauno vertelt de geschiedenis van de maritieme handel en piraterij van de bevolking van dit deel van Liguria. Daarnaast wordt hier een collectie antieke potten van de apotheek van het vroegere ziekenhuis van Albenga bewaard. De stukken zijn gedecoreerd in blauw en wit, de karakteristieke kleuren  van Savona en Albissola tussen de zestiende en de negentiende eeuw. http://www.iisl.it/musei/navale/naval.htm

 

Het Museo Diocesano e Battistero Palleocristiano di Albenga is gevestigd in het oude Palazzo Vescovile, het Bisschoppelijk Paleis. In dit gebouw, waar nog fresco’s te zien zijn uit de vijftiende eeuw, wordt een rijke collectie vroegchristelijke archeologische vondsten, middeleeuwse schilderijen, gobelins uit de zestiende eeuw en beelden uit de achttiende eeuw getoond. https://www.diocesidialbengaimperia.it/curia/settore-centrale/museo-diocesano-e-battistero-paleocristiano/

Het Museo Magiche Trasparenze biedt een expositie van ruim 200 stuks bijzonder glaswerk afkomstig uit opgravingen rond Albenga, waaronder het Piatto Blue, het Blauwe Bord, een rond dienblad in blauw glas dat hier in Albenga is teruggevonden in de Viale Pontolungo. https://www.scoprialbenga.it/magiche-trasparenze.htm

Leuk om te doen is daarnaast een bezoek brengen aan het Museo dell’olio waar je dankzij de inzet van de familie Sommariva alles te weten komt over het proces van olijvenpers tot olijfolie in deze streek en via een ondergrondse tunnel ook toegang hebt tot de Frantoio Sommariva. https://www.scoprialbenga.it/museo-olio-albenga.htm

 

Kerken in Albenga om te bezoeken en bewonderen zijn de Chiesa di Santa Maria in Fontibus die volgens historische bronnen voor het eerst al in 1098 genoemd wordt als bouwwerk van Benedictijner monniken. De naam in Fontibus zou verwijzen naar antieke fonteinen die zich rond deze kerk hebben bevonden maar daarvan zijn nooit bewijzen gevonden. Tussen 1612 en 1625 is de kerk gerestaureerd waarbij de middeleeuwse toegangsdeuren bewaard bleven. Binnen zijn een marmeren beeld van Maria, La Vergine Maria uit 1622 te zien en religieuze werken van de Genuese kunstschilder Orazio De Ferrari (1606 – 1657) uit 1638. http://www.svdonline.it/1327/chiesa-di-santa-maria-in-fontibus/

De Cattedrale di San Michele staat echt in het hart van Albenga. Haar Campanile, haar klokkentoren vormt samen met de Torre Civica en die van het Municipio, het stadhuis de Tre Torri, het symbool van de stad Albenga. https://www.scoprialbenga.it/cattedrale-san-michele.htm

 

 

       

 

Sportievelingen kunnen zich uitleven op diverse mountainbike en hike-routes die hier in de heuvels zijn uitgezet. Ook kun je langs de kustlijn wandelingen maken, zoals over de Via antica tussen Albenga en Alassio en genieten van een panoramisch uitzicht over de Ligurische Zee.

 

Voor watersporters is het hier aan de Ligurische kust natuurlijk goed toeven met vele leuke haventjes in zicht. Je kunt zelf een boot huren, meezeilen of een ticket boeken voor een van de vele boottours die er aangeboden worden. Dagelijks kun je vanuit Alassio, dat 7 km. vanaf Albenga ligt een boottocht maken naar het Isola Gallinara. Het eiland dat behoort aan Albenga ligt hier zo’n 1,5 km. vanaf voor de kust. Deze tours bieden mogelijkheden om te zwemmen, snorkelen of onder begeleiding te duiken.

 

Het eiland dankt haar naam aan het grote aantal galline selvatichewilde hennen, dat het bewoond heeft. Waarschijnlijk heeft deze vogelpopulatie zich vermenigvuligd uit een aantal vogels die tijdens een bezoek per boot ontsnapt zijn. Een ander naam voor het eiland is La Tartaruga, de Schildpad, naar de vorm die het heeft. https://www.scoprialbenga.it/centro-multimediale-riserva-isola-gallinara.htm

 

 

Wil je dit gedeelte Liguria ontdekken met het openbaar vervoer, dat is hier goed geregeld. Er rijden regionale treinen en sneltreinen die Albenga met de andere plaatsen langs de kustlijn verbinden. Eenmaal aangekomen kun je met een lokale bus of taxi overal komen. Houd wel rekening met zo af en toe een ritardo, een vertraging van je trein, maar ja, je bent op vakantie toch?

 

Copyright Louise Helsloot MA – De Italiaanse Culturele Salon © 2020

Foto’s PW © 2019

Louise’s Liguria, tip 5: Botanische tuinen van Sir Thomas Hanbury en Ludwig Winter

De bijzondere botanische tuinen van Hanbury in Mortola, tussen Menton en Ventimiglia zijn het levenswerk van de Engelse zakenman, tuinliefhebber en filantroop Sir Thomas Hanbury (1832-1907). Sir Thomas reisde in 1867 voor de eerste keer naar de Cote d’Azur waar hij aan de kust bij Mortola de verwaarloosde villa van de Italiaanse familie Orengo de Casterone kocht en restaureerde. Samen met zijn broer Daniël begon hij vervolgens ontwerpen te maken voor de botanische tuinen. In 1871 besloot hij samen met zijn vrouw Catherine Aldham Pease (1842-1920) in Mortola te gaan wonen, waar zijn broer inmiddels al een begin had gemaakt met de aanleg van de tuinen. Thomas en Catherine kregen vier kinderen, Cecil, Horace, Daniel en Hilda.

 

Onder leiding van de Duitse botanist en tuin- en landschapsontwerper Ludwig Winter (1846-1912) ontstond langzamerhand een van de beroemdste tuinen van Europa. Winter verwerkte grote palmsoorten tussen bloemen struiken en creëerde zo onbekende en bijzondere effecten. De tuinen van Hanbury raakten vervolgens erg in trek bij beroemdheden en adellijke personen die hun vakantie doorbrachten aan de Italiaanse Riviera zoals bijvoorbeeld de Engelse koningin Victoria.

 

Later zou Winter nog diverse andere tuinen aan de Ligurische Riviera aanleggen, zoals de Giardino esotico Pallanca http://www.pallanca.it/giardino.html in Bordighera bijvoorbeeld, een tuin die in 1861 in samenwerking met Iacopo Pallanca is opgezet en waar vooral bijzondere cactee en vetplanten te zien zijn.

Daarnaast creëerde de tuinontwerper I Giardini Winter in Vallone del Sasso, Bordighiera https://luoghi.italianbotanicalheritage.com/en/winter-gardens/ en de tuinen van de Borgo Storico Seghetti Panichi te Ascoli Piceno https://seghettipanichi.com/park/ in de regio Le Marche.

 

 

De tuinen van Hanbury zijn trapsgewijs rondom de villa van de Engelse tuinliefhebber aangelegd in de richting van de zee en tonen een palet aan kleuren en contrasten. Wanneer je door dit mediterrane panorama wandelt zie je een enorme variëteit aan bijzondere vegetatie: van palmbomen, cipressen, olijf – citroen – en bananenbomen tot magnolia, bougainville, oleander en campanula’s en kruidensoorten als tijm, rozemarijn of lavendel. Met haar vijvers, fonteinen en architectonische decoraties is dit volop un posto da godere appieno een plek om intens van te genieten!

Beneden aangekomen biedt een uitspanning waar je iets kunt drinken of een lichte lunch kunt gebruiken in de schaduw van diverse cipressen, je een grandioos uitzicht op de Middellandse Zee.

 

 

 

 

 

 

 

 

https://giardinihanbury.com/

Voor informatie over het bezoek van koningin Victoria van Engeland aan de Hanbury tuinen in de lente van 1882 met authentieke foto’s en geschreven in het italiaans en in het Engels, zie:

La Regina Vittoria ai Giardini Hanbury a cura di Alessandro Bartoli con prefazione di Alain Alkann e contributo di Domenico Astengo in: Quaderni degli Amici dei Giardini Botanici Hanbury, nr. 1, Genova, 2015:

https://www.amicigiardinihanbury.com/wp-content/uploads/2018/01/Quaderni-degli-Amici-dei-Giardini-Botanici-Hanbury-n.-1.pdf 

Foto’s PW © 2019

Tekst en copyright Louise Helsloot MA – De Italiaanse Culturele Salon © 2020